اگر پیچ و خم های رودخانه قره قاج ، آنجا که به
نخلستان مکو می رسد آن همه دل انگیز نبود،
اگر بیشه ها و دشت های پیرامونش آن همه دراج و آهو نداشت،
اگر پر و بال دراج هایش آن همه رنگین و چشم آهوهایش آن همه سیاه نبود
روزگار من غیر از این بود
اگر این اگر ها نبود ،من آدمی دیگر بودم در عالمی دیگر
(محمد بهمن بیگی)
