......هنوز آسمان از انعكاس هلهه ي ستايش ما
كه بي ادعا تركسانيم
سنگين است
اين اتشبازي بي دريغ
چراغان حرمت كيست ؟
ليكن خداي را
با من بگو كجاشد آن قصر پر نگار به آئين
كه كنون مرا
زندان زنده بيزاري است
هر صبح و شام ام
در ويرانه هايش
به رگبار نفرت مي بندند
كجايي تو
كه ام من
و جغرافياي ما كجاست!
