خانه باد

به شراب می مانی

و من خیره که

شراب بود یا تو

<<از عاطفه فلاح در گودر>>

می دود ابر

می دود دره و می دود کوه

می دود جنگل سبز انبوه

می دود فکر می دودعمر

می دود موج و مهواره و ماه

می دود زندگی خواه و ناخواه

اینجا در خیابان های تهران و اصفهان و شیراز، برادرانم که از سرو رشیدترند

و خواهرکانم که از خورشید خوش روتر در نبرد با نفرت و گلوله دل به دریا می زنند

آنجا اما هزاران هزار کیلومتر دورتر، تو از اعماق جانت فریاد می زنی که :

های خواهرکم در کف خیابان های تهران به خون غلتید 

معمامله نکنید دارای اش را معامله نکنید پرنده ی پر درخون وطنمان را