خانه باد

خواب ازسرمان دوباره پرخواهد زد

تردید نکن کسی ز نسل خورشید 

بر ریشه ی خشک شب تبرخواهد زد

دستان سحر به استخاره روزی 

تسبیح به قصد خیر و شر خواهد زد

طوفان زده ایم وناخدایی ازنو

درموج بلا دل به  خطر خواهد زد

بازوی عدالتی دگر می آید

تی پا به بساط زور و زر خواهد زد

 یک روز اراده ی بشر زنجیری 

بر پای همین قضا قدر خواهد زد

این آتش خفته زیر خاکستر باز 

صد شعله به جان خشک و تر خواهد زد

هر (قاصدکی) پیام بیداری را بر دوش گرفته 

باز در خواهد زد...

......هنوز آسمان از انعكاس هلهه ي ستايش ما

كه بي ادعا تركسانيم

سنگين است

اين اتشبازي بي دريغ

چراغان حرمت كيست ؟

ليكن خداي را

با من بگو كجاشد آن قصر پر نگار به آئين

كه كنون مرا

زندان زنده بيزاري است

هر صبح و شام ام

در ويرانه هايش

به رگبار نفرت مي بندند

كجايي تو

كه ام من

و جغرافياي ما كجاست!