برای زنده رود که دست زیاده خواهی آدم ها گلویش را سخت می فشارد
صوفیيی گفت: من شکم را سه قسم کنم. ثلثی برای نان، ثلثی برای آب، ثلثی برای نفس.
آن صوفی ديگر گفت: من شکم پر نان کنم. آب لطيف است و جای خود باز کند.
ماند نفس. خواهد برآيد، خواهد برنيايد.
(شمس تبریزی)
این مردان سخن به رمز می گویند یعنی که تو دل پر محبت کن
وحی لطیف است جای خود باز کند
ماند جان اگر بایدش باشد و اگر نباید نباشد
